Πώς μπορούμε να προλάβουμε τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών;

Το καλοκαιράκι  είναι «δίπλα μας»…. Πολλά συμβαίνουν  σε παραλίες , παιδικές χαρές  ,  ανέμελες βόλτες ….. σε σπίτια  «γνωστών»  που ενδεχόμενα  να παραθερίσουμε  με τα  παιδιά μας . Για αυτό  ας  μάθουμε  εμείς ,  για να δώσουμε εφόδια στα παιδιά μας , να είναι ΙΣΧΥΡΑ  μέσα  από την οικογένεια τους !!

 

Θα πρέπει  οι γονείς  να είναι ενήμεροι ώστε να προστατεύουν τα παιδιά, όσο και τα ίδια τα παιδιά να γνωρίζουν το σώμα τους και τη λειτουργία του και τους πιθανούς κινδύνους που τα απειλούν για να προφυλάσσονται.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς;

* Το παιδί πάνω από τα τρία χρόνια του πρέπει να γνωρίζει τα μέρη του σώματός του, το όνομά τους και τη λειτουργία τους. Μιλάμε γι’ αυτά ανάλογα με την ηλικία , πριν μας ρωτήσουν  ή πριν τα μάθουν από το σχολείο . Υπάρχουν υπέροχα βιβλία που θα σας βοηθήσουν να γνωρίσουν τα παιδιά το σώμα τους .

* Το παιδί πρέπει να γνωρίζει να λέει «όχι» σε οποιονδήποτε προσπαθεί να το αγγίξει ενώ το ίδιο δεν θέλει. Το σώμα του παιδιού του ανήκει και πρέπει να βάζει όρια και να απαιτεί σεβασμό από τους άλλους σε αυτό.

* Το παιδί πρέπει να σέβεται τους ενήλικες αλλά να μην συγκατατίθεται σε ότι  του ζητούν, αν αυτό το ενοχλεί και το τρομάζει ή δεν το έχει διδαχθεί από τους ίδιους τους γονείς του.

* Δεν αφήνουμε το παιδί μόνο του, ή με κάποιον που δεν γνωρίζουμε καλά για πολλές ώρες και χωρίς διακριτική παρακολούθηση. Αν το παιδί είναι δυσαρεστημένο με αυτόν που το προσέχει, να μιλάμε και να το ρωτάμε με ηρεμία με το παιδί για αυτό το θέμα.

* Όλα τα μέλη της οικογένειας έχουν δικαίωμα στον ιδιωτικό χώρο όταν ντύνονται, πλένονται, κοιμούνται ή έχουν άλλες προσωπικές δραστηριότητες. Ακόμη και τα μικρά παιδιά πρέπει να τα ακούμε και να τα σεβόμαστε.

* Ενθαρρύνουμε το παιδί σε ανοιχτή και ειλικρινή , ήρεμη επικοινωνία μαζί μας ώστε να μπορεί να μας εκμυστηρευθεί ότι του συμβαίνει, ακόμη κι αν αισθάνεται (συν-)ενοχή. Ακούμε πάντα προσεκτικά ότι μας λέει και δεν εκφραζόμαστε αρνητικά ή απορριπτικά αλλά το διερευνούμε. Αν του δείξουμε ότι δεν το πιστεύουμε, δεν θα μας  εμπιστευθεί  ξανά .

3

* Ελέγχουμε συστηματικά και διακριτικά  τους λόγους που κάνουν το παιδί να μην θέλει να μείνει με κάποιον ή που τον αποστρέφεται. Σίγουρα κάποιος λόγος θα υπάρχει .

* Γνωρίζουμε πάντα τους φίλους και τους ανθρώπους που είναι κοντά του  δεν εμπιστευόμαστε το παιδί μας  μόνο του και για ώρες  μαζί τους .

* Επιβλέπουμε το παιδί όταν πλοηγείται στο διαδίκτυο ή χρησιμοποιεί τον υπολογιστή  του.

* Κανείς, ακόμη και κάποιος που αγαπούν, δε θα πρέπει να τους ζητήσει να κρατήσουν μυστικό για φιλιά, αγγίγματα, αγκαλιές. (το λέμε και στα παιδιά  αυτό ).

* Ότι δε θα θυμώσουμε αν σας πουν, ακόμη κι αν εκείνα νομίζουν ότι έκαναν κάτι λάθος ή αν αυτό περιλαμβάνει κάποιον γνωστό ή άτομο της οικογένειας.

* Αν κάποιος τα αγγίξει με τρόπο που τα φοβίζει ή τα μπερδεύει πρέπει να το πουν. Τα συναισθήματα φόβου και σύγχυσης μπορεί να έρθουν για κάποιο άτομο και πριν ακόμη τα αγγίξουν. Εδώ χρειάζεται ψυχραιμία και υπομονή ώστε να βρεθεί η άκρη .

2

Τι πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά

* Το σώμα μου και το μυαλό μου είναι δικά μου. Οι άλλοι, μικροί και μεγάλοι, πρέπει να σέβονται το δικαίωμά μου αυτό και εγώ ξέρω ότι έχω συμμάχους  τους γονείς μου και πάντα πλάι  μου για να  ΜΙΛΗΣΩ !

* Μπορώ να πω «όχι» σε κάποιον που θέλει να με αγγίξει ενώ εγώ δεν το επιθυμώ.

* Πρέπει να λέω «όχι» σε κάθε συμπεριφορά που με κάνει να ανησυχώ, να φοβάμαι ή να νιώθω μπερδεμένος/η.

* Τρέχω μακριά από όποιον με κάνει να φοβηθώ.

* Λέω πάντα στους γονείς μου – και στους δύο ή στον ένα από τους δύο – ότι  μου συμβαίνει κυρίως αν με κάνει να νιώθω άσχημα.

* Οι γονείς μου και οι δικοί μου άνθρωποι γνωρίζουν πάντα που βρίσκονται και με ποιον.

* Δεν πηγαίνω ποτέ κάπου όπου δεν γνωρίζω γιατί  αν μου συμβεί κάτι δεν θα ξέρω πώς να  ειδοποιήσω και πώς να προστατεύσω  τον εαυτό μου.

* Δεν ακολουθώ ποτέ αγνώστους και δεν πλησιάζω  αυτοκίνητα με ανθρώπους που δεν γνωρίζω.

* Βρίσκω πάντα κάποιον που να μπορώ να του έχω εμπιστοσύνη για να με βοηθήσει, όπως  η γιαγιά μου , η θεία μου , οι δάσκαλοι μου , η νονά μου , οι γονείς μου.

* Γνωρίζω τον αριθμό 10 56 για να τηλεφωνήσω από παντού και χωρίς χρήματα και να ζητήσω βοήθεια, συμβουλή και υποστήριξη. (Αυτόν τον αριθμό θα πρέπει να τον γνωρίζουν από την Α δημοτικού ).

* Και κάτι … ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ  ΑΠΟ ΟΛΑ !!! ΜΗΝ ΤΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΕΤΕ ……. Απλά  ενημερώστε  τα , με ηρεμία , γλύκα , ότι  ΕΣΕΙΣ είστε  ΕΚΕΙ  για ότι θελήσουν , για να τα ακούσετε !!!

Για το babyradio: Έλενα Νιαβή, Ψυχολόγος/Παιδοψυχολόγος